بىحصار ، خالى از عمارت و درخت . . . در سال 1280 و اند ، مرحوم ميرزا على محمّد خان قوام الملك شيرازى ، اين باغ را به ضميمهء قنات مشهور به « ليمك » خريد و دور اين باغ را حصارى از چينه گل كشيد و انواع درختان ميوه‌دار در آن بكاشت و عمارتى ظريف در ميان باغ به وضعى خوب و طرحى تازه و مرغوب بنا نمود . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1236 ) 158 . « باغ گلشن - كه آن را باغ عفيف‌آباد نيز گويند - در مغرب شيراز واقع است . درازاى باغ ، بيش از 500 متر و پهناى آن ، 250 متر مىباشد و مساحت باغ گلشن در حدود 127 هزار متر مربع است . » ( پژوهشى در شناخت باغهاى ايران ، ص 282 ) 159 . « احداث اين باغ . . . به اتابك سنقر منسوب است و قدمت آن به هشت و نيم سده مىرسد . . . خيابان مجاور ضلع شرقى باغ سنقرى در حال حاضر به نام پوزه سنقرى شهرت دارد . . . مساحت باغ سنقرى 5 / 6 هكتار است . . . » ( پژوهشى در شناخت باغهاى ايران ، ص 262 ) 160 . « باغ رحمت‌آباد ، در خيابان قصر الدّشت شيراز ، در نزديك باغ خليلى ، در ناحيه‌اى كه هم اكنون به رحمت آباد شهرت دارد ، واقع بوده است . . . در حال حاضر زمينهاى اين باغ ، تفكيك شده و فقط قسمتهاى كوچكى از آن كه چندان اهميّتى ندارد ، به صورت باغچه باقى مانده است . » ( پژوهشى در شناخت باغهاى ايران ، ص 181 ) 161 . « در پشت باروى شهر شيراز ، از ميانهء دروازهء كازرون و باغ بهجت‌آباد ، حصارى از چينه گل بر مبذر 800 من بذر گندم . . . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1231 ) 162 . « در پشت باروى شيراز ، در ميانهء دروازهء كازرون و دروازهء باغشاه است . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1227 ) 163 . « باغهاى ديگر شيراز در ناحيهء قريهء مسجد بردى ، آنچه در سال 1301 شمرده‌اند ، 440 و اند درب باغ به شماره درآمد ؛ بعلاوهء باغهاى ديمى شيراز كه از سال 1250 ، در دامنهء كوه دراك مغربى شيراز كاشته‌اند . » ( فارسنامهء ناصرى ، ص 1237 ) . 164 . رجوع شود به صفحهء 1594 فارسنامهء ناصرى ، امير كبير . 165 . « حومهء شيراز ، نام محالى است كه پيرامون شهر شيراز را فراگرفته است : درازاى